zondag 3 juni 2018

Katholieken en Protestanten: metaphysica versus materialisme

Vandaag werd ik aan het denken gebracht over de essentiële verschillen tussen Katholieken en Protestanten. Volgens mij gaat het er uiteindelijk om dat Katholieken in de regel geneigd zijn tot metaphysica, abstractie en symbolisch denken, terwijl Protestanten vaak materialisten zijn, die alleen het concrete (of liever: het geconcretiseerde) willen of kunnen bevatten, en die heel letterlijk denken.
Wanneer we spreken over het Laatste Avondmaal, en dus over de Eucharistie, dan is het voor Katholieken volstrekt aannemelijk en begrijpelijk dat er daadwerkelijk transsubstantie plaatsvindt. We nemen werkelijk het lichaam en het bloed van Christus tot ons, en niet alleen maar brood en wijn waaraan we een naampje geven. Voor Protestanten is dit absurd en bevreemdend, want zij kunnen de gedachte niet bevatten dat het één verandert in het ander. Het moet wel een verhaaltje zijn: het is een symbool, en dus niet "echt".
Dit komt omdat Protestanten zo vreselijk materialistisch zijn in hun wereldvisie. Iets is ofwel een overdrachtelijk handeling, ofwel brood wordt letterlijk vlees en wijn wordt letterlijk bloed. En dat laatste zou je dan toch echt wel proeven, niet?!
Katholieken zijn daarentegen heel metaphysisch ingesteld. Het woord "substantie" betekent niet "materie" maar "essentie" voor een Katholiek. De transsubstantie die plaatsvindt is dus niet van materiële aard, doch juist van essentiële aard. Het brood veranderd niet materieel in het lichaam van Christus, maar neemt wel die essentie - en dus substantie - aan. De Katholiek erkent als het ware een hogere werkelijkheid, die 'echter' is dan de materie, terwijl de Protestant vastzit in het materiële, en daarmee in de knoop raakt wanneer er iets wordt beschreven dat physiek niet kan. (Maar metaphysisch dus wel!)
Voor een Katholiek houdt iets niet op 'echt' te zijn, gewoon omdat het symbolisch is. Sterker nog: symbolen kunnen echter zijn dan materie!
We zien precies hetzelfde wanneer we kijken naar de neiging tot een strakke predestinatieleer, waar Calvijn zich zo aan bezondigde. Daarmee wilde hij logisch verklaren hoe het toch kon dat God alles voorzag, en dus ook of mensen wel of niet in de hemel zouden komen. Goede werken die men deed konden er dan niet toe doen, want het vooropgezette plan is hoe dan ook onwrikbaar. Vanuit een strict materialistisch wereldbeeld is dit een logische gedachte. Voor de Protestant is zelfs God dus onderhevig aan tijd, en volgt ook voor God het ene moment op het andere moment in een vaste volgorde. Een Protestant moet wel naar predestinatie grijpen om deze paradox -- dus de schijnbare(!) tegenstelling -- "op te lossen".
De notie dat 'tijd' een dimensie is (en dus enkel bestaat binnen het physieke universum) was voor Katholieken echter al intuïtief, lang voordat men wist hoe dimensies eigenlijk werken. (Niet voor niets waren zoveel baanbrekende kosmologen Katholiek!) 'Tijd' geldt wel voor ons, in het materiële universum, maar niet voor God, die de materie ontstijgt. De Katholiek concludeert dus: aha, God bestaat buiten de tijd en neemt alle mogelijke momenten en plaatsen gelijktijdig waar. Het is niet dat God één pad predestineert, maar dat Hij alle mogelijke paden kan zien en dat Hij op alle mogelijke bestemmingen reeds op ons wacht.

De onbetrouwbare Mohammedaan

De schuimbekpsychopaatjes van DENK (meest misplaatste naam ooit) beweerden herhaaldelijk dat ze echt geen islamitische partij zijn. Nochtans willen ze fuseren met een andere islamitische partij, zijn al hun standpunten conform de islamitische doctrine, en worden ze door (buitenlandsche) islamitische belangengroepen gefinancierd en aangestuurd.
Kortom: ze liegen. Ze doen zich anders voor dan ze eigenlijk toch echt zijn. Ze zijn verdacht grijsharige wolven gehuld in een vunzig schapenpakje.
Dit is voor Mohammedanen niet vreemd. In de koran staat immers dat iedere Mohammedaan niet alleen het recht, maar zelfs de plicht(!) heeft om te liegen tegen ongelovigen wanneer dat het belang van de islam en de jihad dient. Dit is de notoire doctrine van taqiyya en kitmān. (Twee gepaarde handelingen: de eerste komt neer op liegen, de ander op het bewust verzwijgen van de waarheid.)
Omdat alle Mohammedanen van hun religie moeten(!) liegen en verhullen tegenover niet-Mohammedanen, kunnen wij nooit een Mohammedaan vertrouwen. Iemand die taqiyya en kitmān namelijk verwerpt, en dus eerlijk wil zijn, houdt op een Mohammedaan te zijn, en mag zich ook geen islamiet meer noemen. Een Mohammedaan die zegt taqiyya en kitmān niet te bezigen, maar wel een Mohammedaan te zijn, is op DAT moment letterlijk bezig taqiyya te plegen! Want 'taqiyya verwerpen' en 'Mohammedaan zijn' sluiten elkaar uit.
Alle Mohammedanen zijn inherent onbetrouwbaar.
"Maar mijnheer! U generaliseert!" -- Ja, inderdaad. Dat doe ik. Generaliseringen zijn dan ook noodzakelijk. Aristoteles zou ons vertellen dat categorisering een noodzakelijk gevolg is van identificatie, en een noodzakelijke voorwaarde voor relatieve positionering. (Dat wil zeggen: wie niet generaliseert is niet in staat ervaringen in context te plaatsen, en heeft dus geen bruikbare kennis.)
Diezelfde Aristoteles leerde ons ook al dat entiteiten gekenmerkt worden door hun essentiële kenmerken, en dat categorieën bestaan uit entiteiten waarvan deze essenties overeen komen. Entiteiten in een categorie delen kenmerken met elkaar die zie niet delen met entiteiten buiten de categorie. Dit maakt de categorie geldig, en legitimeert daarmee ook generale uitspraken over de hele categorie.
Toegepast op deze context zou Aristoteles kunnen zeggen dat alle Mohammedanen kenmerken hebben die ze delen met elkaar (maar niet met niet-Mohammedanen), en dat die kenmerken hun essentie vormen: hun "Mohammedaan-heid". Als we de essentiële kenmerken van de Mohammedaan kennen, kunnen en mogen we generale uitspraken doen over alle personen die deze kenmerken hebben. En (niet) toevallig somt de koran trots alle essentiële kenmerken van een Mohammedaan op.
Het moeten gehoorzamen van die koran is - ook weer volgens de koran zelf - nu juist één van de essentiële kenmerken van een Mohammedaan. Aangezien de koran het bevel geeft tot list en bedrog, volgt daaruit dat iedere Mohammedaan dit bevel omarmt. Wie dat niet wil, die zou wel uit de islam treden. Wie dat niet doet, die omarmt taqiyya en kitmān.
Derhalve kunnen we zeggen dat iedere Mohammedaan met recht verdacht mag worden van liegen en bedriegen. Je kan ze dus echt niet vertrouwen. Het kan trouwens best zijn dat er individuele Mohammedanen voorkomen die zelden liegen, maar door hun ingebakken religieuze regels kan je er gewoon niet op rekenen dat ze eerlijk tegen je zijn.
Daarom is de generalisering simpelweg terecht. Het volgt uit een logische beredenering. Ons verstand beveelt ons om alle Mohammedanen met wantrouwen en waakzaamheid te benaderen. Om dat niet te doen moet je letterlijk gek zijn.

zaterdag 12 mei 2018

Ik had vannacht een droom, die me heeft overweldigd zoals dromen dat bijna nooit doen. Het voelde totaal niet zoals mijn dromen normaal aanvoelen.
Ik was in een plaats die op mij overkwam als het Vaticaan, maar niet het Vaticaan was. Het is bijna niet te beschrijven: alsof het de substantie van het Vaticaan daar in zich droeg, maar niet echt de physieke plaats was. Ik was niet verbaasd toen ik een oude houten deur opende, en een kleine ommuurde tuin binnenliep. Ik was niet verbaasd toen er iemand met een witte, stoffen bal een spel aan het spelen was, waarbij hij de bal rustig tegen de muren ketste die hem omringden. Ik was niet verbaasd, tegen mijn over-rationele gevoel voor waarschijnlijkheid in, dat het Paus Benedictus was.
In eerste instantie maakte ik stotterend verontschuldigingen dat ik hem had gestoord, en wilde ik snel weer gaan. Hij verzocht me om te blijven. Ik zag hoe de bal eerder bijna over de muur zijn tuin in was gevlogen, toen iemand anders er in één van de naastgelegen tuinen mee speelde. Toen werd de bal op het laatste moment door een strenge hand tegengehouden, de werper met barse stem toegesnauwd. Ik wist, maar ik weet niet hoe, dat wat ik zag een herinnering van Zijne Heiligheid was. En ik ervoer wat hij erbij voelde: teleurstelling dat degene die hem 'beschermen' niet inzagen dat hij een vredig spel zeker zou waarderen.
In die ommuurde tuin wierpen we samen de bal tegen de muren. Zijne Heiligheid wees mij op een klimplant die kronkelend omhoog was gegroeid, zodat plant een soort nest-achtige vorm had voortgebracht. Als een basket, waar we de bal doorheen konden gooien. Maar de dikke takken groeiden rommelig door elkaar hem, ook boven deze 'basket'-- met als gevolg dat het heel moeilijk was om de bal er goed doorheen te gooien.
We probeerden het toch, vol enthousiasme. Ik merkte dat Zijne Heiligheid bijzonder moe werd, maar hij spoorde mij aan om niet op te geven. Ik herinner me dat ik me er op dat moment over verbaasde dat Paus Benedictus Nederlands sprak. Meteen daarna besefte ik hat hij géén Nederland sprak. En ik ook niet. Ik weet niet welke taal we spraken; alleen dat we elkaar begrepen.
Kort daarna wierp Zijne Heiligheid de bal opnieuw. Ik was ervan overtuigd dat het deze keer zou lukken. Hij had voordat hij wierp een geheimzinnige lach op zijn lippen, alsof hij me iets wilde laten zien. De bal ketste opnieuw af. Ik was enorm teleurgesteld, bijna geschokt. Toen ik me tot Zijne Heiligheid keerde zag ik hem tevreden lachen. En ik wist dat dit was wat hij mij had willen laten zien: de gefaalde poging, en zijn tevredenheid daarover.
Het is helemaal niet dat de worp moet slagen. Het is dat je poogt. Dat maakt het de moeite waard.
Zodra ik dat besefte, leek Zijne Heiligheid veel zwakker dan een moment eerder. "Het spijt mij," zei hij, of althans die gedachte bracht hij op mij over, "maar de pijn is heel erg."
Pas op dat moment besefte ik dat hij zich bewust veel sterker had gehouden dan hij was, puur om mij een ervaring, een inzicht, te schenken. En wellicht een beetje om een spel met iemand te spelen, zonder gehinderd te worden door mensen die meenden dat hij tegen zo'n activiteit in bescherming moest worden genomen. Een fijn spel is de moeite waard, zelfs als het pijn doet. En het leven is een fijn spel.
Terwijl de Paus zich op het gras liet zakken en rustte, wist ik - maar ik weet niet hoe - dat hij door de wereld heen keek, naar iets anders, voorbij de wereld. Ik kon het niet zien, maar op zijn gezicht - alle sporen van pijn verdwenen - kon ik de schoonheid gereflecteerd zien.
Ik werd wakker. Wat ik had ervaren voelde niet aan als de dromen die ik doorgaans heb. De rationele stem in mij zegt dat het absurd is, terwijl een heel ander deel zijn mij meent dat ik arrogant ben door het zelfs maar te denken-' en toch werd ik wakker met de indruk dat ik vannacht op onbegrijpelijke wijze mijn eigen dromen ben uitgewandeld, en een droom van Zijne Heiligheid ben ingestommeld. Zo voelde het. Alsof ik bij hem te gast was, en hij mij met grote warmte verwelkomde.
Het is me niet helemaal duidelijk waarom ik zo sterk de drang heb gevoeld om dit op te schrijven. Deels omdat ik bang ben dat het, in het scherpe daglicht, straks zal vervagen. Maar er zit meer achter. Dit heeft me zo geraakt dat ik er niet zomaar stil over kan zijn, alsof het niet is gebeurd. Want ik ben er van overtuigd dat het wel is gebeurd.

donderdag 26 april 2018

De Republiek Amsterdam - een bevrijding voor de rest van het land

Je kan heel veel zeggen over de monarchie in Nederland. Ik ben te Katholiek om ketterse monarchen enthousiast toe te juichen, en het liefst zag ik het Heilige Roomsche Rijk vandaag nog herboren worden - met de Nederlanden erbinnen. En ja, ik zag de Oranjes hoe dan ook liever als Stadhouders (hun historische rol) dan als zelfverklaarde monarchen (een titel waar ze geen aanspraak op hebben). Maar dan wel als Stadhouders van soevereine gewesten, zoals vroeger.
Dit betekent dan ook geenszins dat ik de linkse republikeinen van deze tijd sympathiek vind. Een goede republiek is een aristocratische republiek. Een linkse volksrepubliek is het ergste dat er is. Dat is echter precies wat de linksige republikeinen willen. En de rode Amsterdammers voorop. Dat blijkt wel: ieder jaar weer zijn er weer commentatoren uit Pyongyang aan de Amstel die Koningsdag willen afschaffen. Liefst stichtte dat volk direct de republiek (en dan eigenlijk graag meteen de communistische heilstaat, natuurlijk).
Ik steun dat van harte. Laat Amsterdam gewoon een republiek worden. Het Paleis op de Dam wordt weer het Stadhuis op de Dam, alle monarchisten en conservatieve rechtsmensen moeten de rode stad(staat) meteen verlaten, en een comité apparatjiks kan aan het werk om een nieuwe grondwet te pennen. Komt vast iets met "eerlijk delen" in te staan. Fijn zo. Veel plezier, jongens en meisjes (en leden van de 186 andere hypothetische geslachten die daar ongetwijfeld erkend zullen worden).
Wel eerst even de balans opmaken, natuurlijk.
Het linkse Amsterdam is altijd voor massa-immigratie geweest, dus alle immigranten (wat zeg ik, alle niet-aangepaste allochtonen) uit heel Nederland worden in de Republiek Amsterdam gedumpt. Het linkse Amsterdam is altijd voor borrow-and-spend geweest, dus de staatsschuld van heel Nederland is eveneens voor Amsterdam. Die linkse fratsen hebben ons genoeg gekost, over de decennia berekend, dus dat is niet meer dan billijk. Het linkse Amsterdam is altijd tegen streng straffen geweest, dus alle gevaarlijke gekken uit alle gesloten inrichting en alle draaideurcriminelen uit heel het land: ook daarheen. Weet je, laten we het nog netter maken: alle leden en sympathisanten van alle linkse organisaties in heel Nederland worden naar Amsterdam gestuurd. Dan zijn die waar ze willen zijn, tenslotte. Een super-linkse, multi-culturele Republiek Amsterdam.
De rest van Nederland is dan - ik schat het ruw - zo'n twee millioen overtollige mensen kwijt (linksen en allochtonen) en heeft dus mooi weer ruimte om te leven. Het Koninkrijk der Nederlanden heeft ook geen staatsschuld meer, heeft geen linkse partijen of organisaties meer, en bouwt een vijftig meter hoge muur om heel Amsterdam heen. Met wachttorens. Op iedere poging die muur te beklimmen zal een spervuur het antwoord zijn. Het omringende water wordt met zeemijnen gevuld, en daarbuiten wordt voortdurend gepatrouilleerd.
De Republiek Amsterdam. Geniet ervan! Ja, het is jammer van die mooie grachtenpanden, maar het Rijksmuseum halen we toch eerst leeg. Progressief links heeft tenslotte niets op met de kunst van dode blanke mannen uit een imperialistisch verleden. In ruil daarvoor krijgt Amsterdam alle moderne kunst uit heel Nederland. Zijn we daar ook mooi vanaf.

vrijdag 6 april 2018

De terugkeer van de traditie

Het wordt steeds duidelijker dat traditie het levensbloed is van iedere cultuur. Traditie verbindt ons met ons verleden, en beeldt op talloze veelzijdige en levendige manieren uit wie wij eigenlijk zijn, waar wij vandaan komen en - daarom - ook waarheen wij op weg zijn.
Progressieven zijn reflexmatig tegen 'conservatisme', en willen iedereen losweken van 'de verkrampte dwang der gewoonte'. Dat is in de meeste gevallen vast goed bedoeld (ik meen dat oprecht), maar het leidt tot een cultuur zonder wortels. Losgeslagen mensen die niet weten wie ze zijn, of waar ze voor staan. Verbonden met niets, en vervuld met niets dan onbehaaglijke leegte. Dat is niet houdbaar, want een vacuüm zal niet stabiel bestaan. Wat er gebeurt is simpel: andere tradities springen in om de leegte op te vullen.
Met andere woorden: de opmars van de islam in het Westen moet en mag niet los gezien worden van de ontkerstening en de steeds verder toenemende agitatie tegen al onze traditionele waarden en gebruiken. Om die reden is het zo belangrijk dat wij onze aloude feestdagen handhaven. Dat wij Zwarte Piet behouden, het paasvuur ongemoeid laten branden, en vuurwerk afsteken om het nieuwe jaar in te luiden.
Wij moeten onze tradities hooghouden, zonder excuus of compromis. En minstens net zo belangrijk: wij moeten de tradities van anderen hier niet omarmen. Islamitische feestdagen horen hier niet erkend te worden, bijvoorbeeld. Hun gebruiken en gewoonten horen - wanneer die niet passen bij die van ons - subiet te verdwijnen. 's Lands wijs, 's lands eer, tenslotte.
Gelukkig begint dit besef te groeien. Er komt een omslag aan, hoewel het momentum nog enige tijd zal moeten opbouwen. De sneeuwbal rolt, en later deze eeuw zal de Traditie als een lawine de excessen van de Moderniteit wegvagen.

zaterdag 23 december 2017

Onvolmaakte schepsels

"Hoe kan een volmaakte God een onvolmaakt schepsel scheppen?"
Een vraag van Johann Gottfried Herder, die enige overpeinzing wel waard is. Dit is uiteindelijk mijn antwoord:
Een volmaakte God kan niet anders dan onvolmaakte schepsels scheppen. Een volmaakt schepsel zou identiek zijn aan, en één met, de volmaakte God. Een beetje als "twee eeuwigheden": het voegt niet toe, want toevoeging is overbodig. Dat is de eerste paradox. De tweede paradox is dat zelfs een benadering van volmaking zou vereisen dat de geschapen wezens geen kwaad doen. Dat vereist dat ze geen volstrekt vrije wil kunnen hebben, want ze moeten dan niet kunnen kiezen om kwaad te doen. Maar absentie van vrije wil is een imperfectie in zichzelf! Daarom moet een volmaakte God een universum scheppen waarin vrije wil bestaat, en dat impliceert dat de schepsels in dat universum voor het kwade kunnen kiezen, en daarmee onvolmaakt zijn. Toch is dit de enige weg die open ligt voor een volmaakte Schepper. Wij moeten kunnen kiezen voor het goede, want alleen dan heeft het betekenis.

donderdag 14 december 2017

Over de aard van het kwaad

De aard van het kwaad. Wat kunnen wij daar eigenlijk van zeggen? Ik vraag mij dat af omdat er een fascinerende discussie ontstond toen Sander van Luit een nogal beschimpend bericht op Facebook plaatste over de uitspraken die Paus Franciscus onlangs over het kwaad en de duivel heeft gedaan.
Helaas liep die discussie, zoals eigenlijk altijd, snel uit op een verbale strijd tussen gelovigen en atheïsten, die al snel nog maar weinig te maken had met het originele onderwerp. In die escalerende discussie raakte het eigenlijke onderwerp (de aard van het kwaad) snel ondergesneeuwd. Toch zit daarin een aardig vraagstuk. De Paus beschrijft het kwaad - te weten de duivel - als een actieve kracht. Zijn woordkeus is daarbij nogal beeldend, dus hoe letterlijk we dat moeten nemen blijft onduidelijk.
Zelf vermoed ik dat die woordkeus niet de verstandigste is geweest. De aard van het kwaad is volgens mij per definitie negatief. Zoals duisternis de absentie van licht is, zo is het kwaad de absentie van het goede. En precies zoals het licht de duisternis verdrijft, kan het kwaad niet bestaan waar het goede heerst. Omgekeerd zal het kwaad automatisch en moeiteloos heersen waar het goede niet actief aanwezig is.
Daarin ligt een zekere verbintenis met het Christelijke besef dat de mens "geneigd is tot het kwade". Accurater geformuleerd: de mens die niet actief kiest voor het goede, kiest daarmee voor het kwade. Wie neutraal wil zijn, kiest feitelijk partij voor het duister. Dit maakt het kwaad tot iets anders dan de Paus beschrijft. Het is geen actieve macht. Het kwaad schuilt in het verzaken van het goede.
Het kwaad is geen actieve kracht, maar is juist geheel latent. Dat is echter een misleidend attribuut, dat ons het kwaad onterecht doet onderschatten. Het is wel latent, maar ook universeel aanwezig. De uitwerking ervan ligt verscholen in menselijke zwakte. De mens wordt niet actief aangetrokken door het kwaad, maar vervalt er automatisch in door het goede te verzaken. Het goede vereist per definitie morele en intellectuele inspanning, het kwade niet.
Uiteindelijk is het dus morele luiheid waar wij voor moeten waken. Ledigheid, zo blijkt, is nog altijd des duivels oorkussen.

vrijdag 8 december 2017

Donald de Sterke: het onbezongen succes van president Trump


Dit artikel is geschreven door Victor van der Sterren en Peter Bijl, en verscheen origineel bij De Nachtwakers.


Het is nu meer dan een jaar geleden dat Donald Trump werd verkozen tot president van de Verenigde Staten. Rond de datum van de verkiezing werd er door veel verzuurde commentatoren bijtend opgemerkt dat Trump in een jaar tijd nauwelijks iets had klaargespeeld. Alleen dat al was niet waar, maar het is nóg interessanter dat Trump pas in januari van dit jaar daadwerkelijk aantrad. Pas in januari volgend jaar zit zijn eerste jaar er echt op, en de afgelopen maand heeft hij kort achtereenvolgens meerdere successen behaald.

donderdag 7 december 2017

Tradition and Hierarchy



Wisdom for the ages. Many of those who are, like myself, opposed to the coercive power of the state would nevertheless do well to keep this in mind. A voluntary society will not survive if it becomes an egalitarian free-for-all. On the contrary: a voluntary society will only thrive if it becomes highly hierarchic.
The difference with the coercive state society is that these voluntary hierarchies will be natural, instead of artificial. Those in positions of authority will only be there because they are endowed with that authority by those who voluntarily follow such leaders. And they will only retain their authority as long as they remain worthy of it.
This is the ancient basis of kingship, and aristocracy, and priesthood. It is to those deep roots that we must now return.

zaterdag 25 november 2017



In blue, we have the US states that have a smaller population than Los Angeles County. This is an enlightening map in the context of the debate about whether or not the Electoral College should perhaps be abolished.
The issue people have with the EC is that it leads to unequal representation: it entails that the vote of a person in a low population state is weighed more heavily than the vote of a person in a high population state. Of course, constitutionally speaking, the states elect the president. The people of each state send Electors, who will vote for a presidential candidate on that state's behalf. Still, the people of the low population states still do get more 'elector per capita' than the people in high population states. They get more bang for their buck (or in this case, for their vote).
However.. if you simply get rid of the EC, every single election will be decided by California, New York, Texas and Florida. All campaigns will focus there, and the rest of the states will become largely meaningless (politically speaking). Generally speaking, only the interests of those four big states will be considered when political decisions are made. This is also very far from equal representation.
So whatever you do, it seems, the current system will be unfair. As far as I can tell, any real solution would require a more fundamental (indeed drastic) reform. There are only two solutions I can think of that would solve the issue of representation:
1. Cut up the states with large populations and merge the states with small populations. Considering that the USA's largest city by population (NYC) has c. 8,5 million inhabitants, and that such a city would be hard to divide into multiple states, this number would become the "state population standard" by default. NYC would become a city-state, and the rest of the USA would be re-organised into 37 other states, each with roughly 8,5 million inhabitants. Some would be small (centred on a big city), others would be vast and largely rural. Nevertheless, each would have roughly the same population, so the same representative weight, regardless of whether or not there's an EC.
2. Radically decentralise the USA, so that 90% of all political decisions are made on a state or local level. Have the federal government reduced to main (national) infrastructure, the FBI, the US Marshals, foreign affairs and the military. That way, the 'weight' of any given state simply becomes far less important, because nearly all of politics plays out within the states themselves.
Personally, I'd suggest combining the two above ideas. Radically decentralise and re-organise the states at the same time. Why? Because lots of states have both progressive (often urban, high population) areas and conservative (often rural, low population) areas. Consider coastal California and inland California, for instance. Separating these areas would, combined with decentralisation, mean that in every new state, the vast majority of the population would get exactly the politics they'd like. Los Angeles could be a wildly progressive place, while inland regions in northeastern California could be part of a completely separate conservative state. And because the USA would be very decentralised, none of this would have undue influence on the rest of the Union.
Perhaps there is some other, better way to cut this Gordian knot of representative imbalance, but if so, I've yet to find it. As far as I'm concerned, the best solution is to bring politics closer to home.

dinsdag 26 september 2017

Weimar-Europa



We hebben het te lang gemakkelijk gehad, hier in Europa. Te lang hebben we ongestraft kunnen teren op een erfenis die ons is nagelaten door mensen die er destijds hard voor hebben gewerkt en gevochten. Nu is ons kapitaal—cultureel, intellectueel, economisch, ethisch, aesthetisch—feitelijk op. Wij moeten ofwel opstaan en opnieuw werken en strijden, ofwel verder wegzakken in lethargie en daarmee uitsterven. Andere keuzes zijn er niet. Doch welk van deze twee paden wij ook kiezen, de nabije toekomst zal harder zijn dan het heden. Er komt heel wat ellende op ons af. Het is Weimar in Europa. Net als in de vorige eeuw—net als in alle eerdere eeuwen—zal de huidige decadente maatschappij van stuurloze nihilisten zichzelf over de rand van de afgrond werpen.

zaterdag 23 september 2017

De kwaadaardige fictie van intellectueel eigendom

Intellectueel eigendom is een verwrongen en schadelijk idee; een kwaadaardige fictie die zelden iets positiefs heeft opgeleverd. Het is een uitvinding van de zogenaamde moderniteit en is pas in de twintigste eeuw overal in het Westen opgelegd. Dit is veelal het gevolg geweest van lobbyisme van grote corporaties die er baat bij hadden dat zij het “recht” konden claimen op “eigendom” van een idee. Op die manier konden ze concurrenten uit de markt werken. In de kern is intellectueel “eigendom” ontstaan als een pervers instrument van oligarchen en monopolisten. Het bespoedigt de innovatie niet, maar vertraagt ontwikkeling en verhindert concurrentie. Het belangrijkste bezwaar tegen intellectueel “eigendom” is echter dat het een inbreuk is op het echte eigendomsrecht.

zaterdag 16 september 2017

De genezing van het zorgstelsel

De verhoging van het eigen risico in de zorg die vorige week werd aangekondigd en deze week werd bevestigd kreeg de poppen weer eens flink aan het dansen. Populistische politici tuimelden bijkans over elkaar heen om uit te drukken hoe vreselijk het is. Vanzelfsprekend kreeg de “marktwerking in de zorg” de schuld van alle ellende. Zeker op links ratelde men voorspelbaar verder over hun eeuwige utopie: gecollectiviseerde zorg als oplossing voor alle misère. Het feit dat landen waar zo’n systeem bestaat doorgaans zeer slechte zorg bieden mag de fictie van de socialistische heilstaat niet in de weg staan. Men heeft tenslotte ooit een propagandistische documentaire gekeken over de zorg in Cuba, waarbij enkel de luxe ziekenhuizen voor de stinkend rijke partijtop werden getoond, en dus gelooft men heilig dat collectivisering van het zorgstelsel soelaas zal bieden. Men herinnert zich vaag, of beeldt zich dat tenminste in, dat het ziekenfonds lekker goedkoop was, dus private verzekeringen zullen wel het werk van de duivel zijn.
De werkelijkheid is wat complexer.

donderdag 14 september 2017

Maximumprijzen en rantsoenering maken rampen erger

Herfststormen teisteren het noordelijk halfrond dezer dagen, zoals jaarlijks het geval is, en anders dan in het klimatologisch uiterst gematigde Nederland betekent zo’n storm elders ter wereld een mate van verwoesting die hier ongekend is. Ook hier veroorzaken stormen schade, maar die is onvergelijkbaar met wat wij onlangs hebben mogen zien—van een afstand—in Texas, Florida en het Caraïbisch gebied. Stormen zijn daar orkanen, die een spoor van chaos en vernietiging achter zich laten. En in dergelijke extreme situaties tonen ook mensen hun meest extreme aard. Buitengemene dapperheid en compassie worden gespiegeld door onwaarschijnlijk opportunisme en wreedheid. Terwijl sommigen hun medemens met gevaar voor leven uit het rampgebied redden, misbruiken anderen de katastrophe om wat over is van andermans bezit te plunderen.
Het mag niet verbazen dat de woede om dat laatste groot is, en altijd zal zijn. Dergelijke nijd over opportunisme keert zich iedere keer dat zo’n ramp zich voordoet echter óók tegen een ander phenomeen dat zich dan onvermijdelijk voordoet: de drastische prijsverhogingen van noodzakelijke (levens)middelen. Daar was ook dit jaar in Amerika veel over te doen. Tankstations die in het orkaangebied brandstof verkochten tegen exorbitante prijzen. Voedsel dat tien keer duurder was dan normaal. Uitbuiting! Woekerpraktijken! Een grof schandaal!
En ja, het lijkt inderdaad cru, wanneer in een noodsituatie de prijzen zo omhoog gaan. Meer dan ooit hebben mensen bepaalde middelen nodig, en wie die middelen bezit kan dus flink verdienen over de rug van anderen. Emotioneel als de mens is, kan het niemand echt verbazen dat dergelijke zaken door velen instinctief worden vergeleken met het wangedrag van de plunderaars en rovers die menig rampgebied onveilig maken. Toch zijn deze zaken in werkelijkheid volstrekt onvergelijkbaar. Een ramp misbruiken om anderen te bestelen is een bijzonder meedogenloze uitvoering van gedrag dat altijd misdadig is. De drastische verhoging van bepaalde prijzen in zo’n situatie kan kil opportunisme zijn, maar heeft vaker een andere oorzaak. Daar komt bij dat het verhogen van prijzen aan de hand van omstandigheden de normaalste zaak van de wereld is. Het is begrijpelijk dat mensen op basis van hun emoties zoiets zouden willen verbieden, maar dat zou de rampspoed uiteindelijk alleen maar erger maken.

woensdag 6 september 2017

Het staken van de stakingen

Bij onze zuiderburen zijn—wederom—spoorstakingen aangekondigd voor dit najaar. Dit is in Nederland ook bepaald geen uitzondering, noch is het in enig West-Europees land ongebruikelijk dat er wordt gestaakt. Sterker nog: het is eerder uitzonderlijk te noemen wanneer er op enig moment nergens in West-Europa een staking gaande is. Het zogenaamde “recht” om te staken is verworden tot een pervers pressiemiddel van de vakbeweging om de eigen belangen te dienen. Het is hoog tijd dat de wetgeving op dit gebied volledig wordt aangepast.

donderdag 31 augustus 2017

Tegen de volksvervanging: oplossingen voor de demographische crisis


Ik wil het met u hebben over de demographische crisis en het linkse beleid van volksvervanging. Let eens goed op de standpunten van linkse personen en organisaties, en het zal u snel opvallen: dezelfde (linkse) types die beweren dat overbevolking een vreselijk gevaar is en dat we in het Westen dus vooral minder kinderen moeten krijgen, zijn óók de lui die stellen dat massale immigratie uit niet-Westersche landen absoluut nodig is om de vergrijzing op te vangen. Hoe men het ook wendt of keert… dat is toch echt de politiek van de volksvervanging, en wie dat afdoet als een mythe of een samenzweringstheorie is zo gek als een deur.

maandag 7 augustus 2017

Imaginary victims: Native American edition

It's very interesting how there are always people who completely warp historical reality to suit their political agenda. I just now came across a bizarre claim by a Native American action group, claiming that European settlers in the USA (not the Americas as a whole, just the USA!) have historically killed 50 million Native Americans. And that's with disease not even included: they purely mean the purposeful killing of natives.

50 million. What a number! But a number out of thin air. The truth is that, after the Old World diseases had burned their way through the New World, there were only about 10 million Native Americans left in all of the Americas! Perhaps, if we're charitable, some 3 million of those lived in what is now the USA. How can you murder 50 million in a region where only 3 million exist? How could that be done? Do tell.

Either out of incompetence or out of wickedness, these 'activists' with their (too-)big claims are conflating certain numbers to fit their own narrative. The truth is that much larger numbers of Native Americans than those c. 10 million have indeed historically existed... but they died in vast multitudes due to disease. In all likelihood, Old World diseases killed c. 90% of the pre-contact population of the Americas. If the post-disease population is c. 10 million, that would make the pre-contact population c. 100 million.

Needless to say, there is a lot of debate about that. Historiographers once tended to consider numbers like 2 or 3 million when estimating how many Native Americans there must have been in 1491. But Henry F. Dobyns rather convincingly made the case for a number between 90 and 110 million, spread across the Americas.

Even the modern-day "low counters", who are sceptical of such high claims, simply believe that disease killed fewer people, like 50% for instance. (That's about the lowest credible estimate in use today.) So there are those who believe that disease killed 90% of the pre-contact population, leaving behind 10 million or so. And then there are those who believe disease killed perhaps 50%... leaving behind 10 million or so.

This is important to note, because this is where those 'activists' get it all wrong. In truth, the low counters simply believe there were much fewer pre-contact natives than the high counters do. That is the point of contention. But the 'activists' muddle the numbers. They claim the pre-contact numbers of the high counters (100 million) and the death rate of the low counters (50%) and claim that post-disease, there were some 50 million natives left.

That's simply not the case. And even then, that would be a number for all of the Americas, and not just for the USA.

Whether disease killed roughly 10 million or roughly 90 million or some number in between... that's still being debated. [1] But that there were roughly 10 million natives left in total after the disease had burned its way through the population is not under discussion.

Of those remaining 10 million, Europeans no doubt killed quite a lot. Although the fact that there are about 69 million Native Americans around today (which means considerable population increase from those 10 million), the amount killed by Europeans must not be overestimated. We are probably talking about hundreds of thousands. Probably not about multiple millions. Certainly not about tens of millions, which weren't there in any case.

-----------

[1] A footnote regarding the discussion about pre-contact numbers. Personally, I tend towards the position of the high counters. The effect of disease cannot be underestimated. By the accounts of Hernando de Soto (the conquistador, obviously, not the economist), who traveled the southeastern (later-to-be) USA in the 1500s, the place was filled with settlements. Hundreds of towns, from Florida to the Mississippi. When latter-day explorers reached the area again in the 1700s, they found... nothing. Except that De Soto had not made these villages up. Their archeological remains have been found. As have the mass graves that started appearing after he passed through.

The thing is, he brought livestock along, and animals escaped into the wild. They spread European disease, which killed countless natives and utterly destroyed many communities. This all happened without any Europeans there to witness or actively influence events. De Soto was gone when the dying started, and by the time other Europeans reached the area again, it was all over...

zondag 23 juli 2017

The Arabs and the truth about the occupation

Arab Mohammedans regularly murder Jewish civilians in Israel. They call this resistance, rather than carnage. They, and their supporters in the West, claim that such brutal actions, done unto innocent individuals, are somehow justified because Israel is "occupying" land that (they claim) belongs to the Palestinians.

Palestinians are Arabs. The homeland of the Arabs is the Arabian peninsula. Every region outside that peninsula that currently has an Arab population is land that the Arabs have violently stolen from others. So regardless of who is the rightful historical owner of any particular piece of land outside of the Arabian peninsula, we can say with absolute certainty that the Arabs cannot be those owners. So you want to talk about "occupation"? That's fine. Let's end the occupation right now.

The Arab occupation, that is. The horrible occupation, perpetrated by Arabic Mohammedans, of any and all land outside the Arabian peninsula. That occupation should be ended at once. All Arab settlements outside the Arabian peninsula should be evacuated and/or demolished. Those lands should be restored to their previous owners. (Incidentally, as far as Judea and Samaria are concerned, those rightful owners are... the Jewish people.)

Similarly, the Turkish occupation of any and all land outside the Turkish homeland in north-central Asia should be ended at once. All Turkish settlements outside north-central Asia should be evacuated and/or demolished. In particular, Anatolia should be emptied of Turkish occupiers, and given back to its rightful Indo-European inhabitants (i.e. Greeks, Kurds, Armenians).

Let's end those occupations right away. Afterwards, when we are re-allotting the land recently cleared of all the aforementioned occupiers, we can discuss such matters as the exact historic boundaries of the Jewish homeland. No Arab needs to be involved in that conversation, because no Arabs lived there historically, no Arabs will be living there in this liberated future, and - most importantly - no Arabs should be living there now.

Get the fuck out, you hypocritical occupiers of other peoples' homelands. Go back to your desert and leave the rest of us in peace. We do not want you or your stinking death cult. We never did.

zaterdag 24 juni 2017

Those who reject the essential characteristics of humanity cease to be human


Look at this picture. What does this tell you? Do you comprehend, when looking at it, how dangerous and evil it is? Oh, it's not satirical, if that's what you're thinking. This is genuine leftist propaganda, nakedly claiming that individual rights, reason, logic, and the scientific method are "white inventions", and that (simply because they are supposedly "white") they are also "racist".

Yes. "White is racist" is their actual contention, I kid you not. But let's leave that aside for the moment. It's pretty clear to anyone with a functional brain that self-declared "progressives" are all too often scary collectivists who can only think in groups. Nothing new there. But they also claim that individual rights, reason, logic, and the scientific method are "white" and "racist" concepts. They claim that because these concepts were primarily studied and formalised by white people, these ideas are somehow white. It's like thinking that because a white man discovered how gravity works, nonwhites are somehow exempt from gravity.

In other words, the very notion that ideas have a race is absurd beyond belief. Yet besides absurd, it is also evil. Made no mistake: this kind of nonsense isn't harmless. It's very dangerous nonsense indeed. It's an attack on civilisation and on humanity itself.

To be sure, it's no surprise to me that "progressives" will steep so low as to make these claims. To them, it's only natural. After all, they must understand (even if only on an instinctive level) that those who respect individual rights will reject the totalitarian state that "progressives" always demand to enforce their own ideas. Because they want to force their will on others, they must destroy the rights of others. And because those who use reason and logic will always be able to identify most "progressive" dogmas as utter nonsense, they must erase reason and logic. Because those who adhere to the scientific method will find that there are certain evident facts about race, gender, IQ and many other subjects that "progressives" don't want to accept, they will have to do away with the scientific method.

To sustain their own ideology, they must reject individual rights, reason, logic, and the scientific method. But those things are the very fundamentals of civilisation and of humanity itself. If we imagine a world without rights, without reason or logic, without science... we are looking at the animal kingdom. The "progressives" would reduce us to beasts of the earth. They would seek to destroy the very things that make humanity unique. And in so doing, in rejecting those precious things... they mark themselves as less than human. A human without rights, without reason, without logic, without the critical thinking skills that are the essence of science... such a human isn't a human at all. It is a human only in a physical sense, It is in actual fact merely a human-shaped beast.

Understand this, for it is crucial: those who reject the essential features of humanity are no longer human. Understand it and apply it in your life. Apply this fundamental lesson: that those who deny individual rights, reason, logic, and the scientific method have no business appealing to those things. They cannot claim what they deny.

If such sad creatures are put down like diseased livestock—which they are—this is not a violation of their individual rights. They deny the existence of individual rights, so based on their own stated worldview, they cannot possibly have any of those individual rights.

If they protest such treatment, whatever they say can and must be treated as the meaningless bleating of barnyard animals. To validly protest, one must have arguments. To have arguments, one must use reason and logic. They deny reason and logic. Therefore, they deny arguments. It follows—logically—that they cannot raise valid objections to anything.

If they are segregated into closed facilities for subhuman vermin, they cannot claim to be human. To determine such a thing, they'd need scientific proof. They deny the scientific method, however, and as such cannot get such proof.

Such "progressives", you see, have successfully seceded themselves from humanity. They reject the fundamentals of our human nature and human ability, and they cannot—must not—be allowed any longer to claim the fruits of human nature. They have rejected such gifts. They would deny those gifts to us. We must instead withhold from them the very things they would steal from us, so that they can wallow and perish in their self-made hell.

Een goed plan: hef de failliete staat Illinois gewoon op

De Amerikaansche staat Illinois is feitelijk bankroet. Erger dan bankroet: diep in de schulden, en bovendien ook nog eens onbestuurbaar geworden door corruptie en incompetentie binnen de overheid. Niet bepaald een verrassing: de Democratische partij heeft in Illinois al decennia de alleenheerschappij, en dat heeft geleid tot ernstig machtsmisbruik.

John Kass van de Chicago Tribune heeft echter een oplossing: gewoon de hele staat opheffen. Niet zeuren; zonder gemiep een einde aan maken en in stukken knippen.


De column van Kass bevat lekker satirische elementen, maar het voorstel is te goed om niet serieus te nemen. Het enige dat je eraan hoeft te veranderen is dat Chicago gewoon een soort linkse stadstaat moet worden. De politieke elite daar heeft alle problemen om te beginnen veroorzaakt, dus die moeten de verantwoordelijkheid ook dragen. Men moet gewoon stukken van Illinois afknippen totdat enkel Chicago overblijft... met de problemen en de overheidsschuld en de criminaliteit (die daar heel hoog is, terwijl de wapenwetten er al heel lang heel streng zijn...)

Opvallend genoeg zijn de mensen in de regio het daar ook mee eens: op het plan van Kass komen onverwacht veel positieve reacties binnen, maar wat opvalt is dat reacties uit Wisconsin één duidelijk punt van kritiek hebben. Deze staat zou Chicago en omstreken moeten 'overnemen', en de inwoners van Wisconsin hebben daar geen zin in. "Wie wil die stad in godsnaam hebben?"

Gelijk hebben ze. Laat Chicago maar over aan de Democraten die zowel die stad als de staat hebben verpest. De rest van Illinois kan dan worden overgenomen door de buurstaten, die vast beter zorgen voor de gebieden in kwestie. Zoals ik al eerder schreef over Californië: terminaal links georiënteerde gebieden moeten worden afgescheiden en aan hun lot worden overgelaten. Enkel wanneer ze andere gebieden niet meer kunnen uitzuigen, leren ze om eens op eigen benen te staan. Meestal is het dan snel afgelopen met de socialistische illusies.