woensdag 26 oktober 2011

Het Eurofascisme

Een encyclopedisch artikel


Eurofascisme is een radicale, autoritaire and supranationalistische politieke ideologie. Eurofascisten streven ernaar om een allesoverheersende Europese “identiteit” te scheppen, gebaseerd op dienstbaarheid van allen jegens de Europese Unie. De EU zien zij als een organisch geheel, waarin individuen en staten niet zelfstandig zijn (en dat ook niet horen te zijn), maar samengebonden worden in één “gedeelde identiteit”.

Om dit te bereiken proberen Eurofascisten de samenleving te “zuiveren” van bewegingen, ideeën, mensen en systemen die zij als anti-Europees beschouwen. Voornamelijk anticentralisten en patriotten zijn het slachtoffer van deze grootschalige hetze, maar iedere groep en ieder individu die aangeeft onafhankelijkheid belangrijker te vinden dan Europese eenheid is een vijand in de ogen van de Eurofascisten.

zaterdag 22 oktober 2011

Altijd gejank om Sinterklaas en Zwarte Piet


Ze zijn vroeg dit jaar. Meestal begint het pas in November, of dat is althans mijn ervaring. Maar je kunt er donder op zeggen dat het ieder jaar weer opgerakeld zal worden: het ver-schrik-ke-lij-ke racisme dat wij “het Sinterklaasfeest” noemen.

Degenen die hierover beginnen vormen een zeer kleine groep mensen, en ze maken er een beroep van om zich aan dingen te ergeren. Deze groep bestaat uit enerzijds mensen van allochtone komaf die zichzelf graag als slachtoffer neerzetten, en anderzijds uit mensen van autochtone komaf die de bovengenoemde allochtonen net zo graag als slachtoffer neerzet.

Het zijn deze mensen die het onacceptabel vinden dat Sinterklaas een kruis op z’n mijter draagt. Die vinden dat er in december een religie-neutraal “lichtfeest” moet worden gehouden. Die vinden dat Zwarte Piet een affront is voor alle niet-blanke mensen op deze aardbol.

Juist, ja. We hebben voor degelijke mensen een woord: aanstellers.

vrijdag 7 oktober 2011

Utopisten

Vrijheid is een extremistisch woord geworden. Want in Europa is sociaal-democratie geen politieke stroming, maar de politieke standaard. Zelfs liberale partijen zijn ingebed in een stelsel van etatisme. Noem tenslotte eens één partij in ons land die écht streeft naar een kleine overheid…?

Ook de VVD is in essentie “sociaal-liberaal” (zoals dat dan heet). Men pleit (af en toe) voor een iets kleinere overheid, maar dat betekent relatief kleiner. Ook als het VVD-programma onverkort werd uitgevoerd, leefden we nog in een sociaal-democratie naar standaard Europees model. Big Government is bijna een natuurwet, en nauwelijks durft men er vraagtekens bij te zetten.

Niet zo gek ook, want wie dat wél doet, wordt meteen uitgemaakt voor “radicaal”, “extremist” of (mijn absolute favoriet) “utopist”. Geloven in vrijheid is een utopie geworden! Nou ja, volgens de mensen die zelf niet in vrijheid geloven, dan.

Het typische van een dergelijke beschuldiging is dat deze naar je hoofd wordt geslingerd zodra je kritiek uit op de EU en/of op een monetair stelsel dat is gebaseerd op papieren geld en eindeloze schuldenbergen. Iedereen die er op wijst dat dergelijke stelsels onhoudbaar zijn, krijgt de wind van voren.

Want dan ben je harteloos. Als je van mening bent dat we géén honderden miljarden in bij voorbaat gedoemde “hulp”-fondsen van de EU moeten storten, dan ben je niet “solidair”. Als je gelooft dat een financieel stelsel gebouwd op drijfzand volstrekt kansloos is, dan ben je een “doemdenker”.

Nee, zo zullen de hordes sociaal-democraten (al dan niet vermomd als leden van een andere stroming) je keer op keer de les lezen: we hebben nu eenmaal voor dit stelsel gekozen. Nu zitten we er aan vast. Als je het kaartenhuis nu omver blaast, en de hele ellende weg laat zinken in het drijfzand, dan stort je miljoenen mensen de armoede in.

Never mind dat dit stelsel het sowieso niet gaat redden. Never mind dat bij een (onvermijdelijke) ineenstorting van zowel de megalomane EU als een financieel stelsel gebouwd op ongedekt krediet, een nog veel grotere armoede zal ontstaan. En never mind dat het kunstmatig in leven houden van dit kansloze bestel ons dagelijks bakken vol geld en bakken vol vrijheid kost.

En als je er dan voorzichtig de vinger op legt dat het goedkoper, eerlijker en democratischer is om een onhoudbaar systeem te laten vallen (met alle kosten van dien), en op een solide fundament opnieuw te beginnen – dan ben je een utopist. Want we hebben gekozen voor de EU, dus nu is er geen alternatief meer. Want we hebben gekozen voor ongedekt geld, dus niet mogen we het casino niet meer uit.

Want het wordt vanzelf beter, bezweren ze ons. Als we maar die miljarden blijven pompen, dan komt het “vertrouwen” weer terug. Ze prevelen het als ware het een heilige naam. Vertrouwen, de patroonheilige van zij die geen daadkracht bezitten.

Als het vertrouwen weer terug is, dan is het probleem ook voorbij. Dan maakt het gapende gat in elke begroting niet meer uit, want dan kunnen we gewoon met z’n allen doen alsof het niet bestaat. Tot de volgende crisis, natuurlijk.

Wie verkoopt hier nou utopieën?

In de zeik genomen

Daar haalde Nederland gisteren toch maar weer even het internationale nieuws! Helaas was het, zoals wel vaker, niet in een positief daglicht. Integendeel, aan dit nieuws zat een luchtje… een walgelijke pisdamp kunnen wel zeggen.

De NS kwam met iets dat als 1 april-grap zonder meer hilarisch zou zijn geweest: de plaszak. Want toiletten op die sprinters, dat neemt zó veel ruimte in, dat kan gewoon niet meer! Dus die moeten weg. Maar ja, wat als er dan toch een passagier heel nodig moet? Een incidentje waarbij de acteur Gérard Dépardieu recentelijk z’n behoefte midden in het gangpad van een vliegtuig deed, leert dat dit bad for business is.

Er moest dus een andere oplossing komen. Je stelt je gewoon voor hoe ze daar bij de NS over hebben zitten brainstormen. Zullen we dat stomme volk maar gewoon uit een raampje laten pissen? Nee, da’s te lastig, en werkt niet goed voor vrouwen. Iedere stoel een klein brievenbusje achter in de leuning, dat is tegenwoordig hip…? Kan ook niet, lijkt te veel op een politiek statement. Een paar gaten in de vloer, dan? Nee, hoe mooi ook, dat vormt een veiligheidsrisico.

En opeens heb je het! In vliegtuigen zijn er toch van die zakken om in te kotsen? Waarom niet gewoon een zak om in te urineren? Oh, maar dat was het he-le-maal! Waarom hadden ze dat niet eerder bedacht? Zo snel mogelijk ontworpen, en toen direct een persmomentje ingelast om hun genialiteit wereldkundig te maken.

Zoals men in de Engelstalige wereld zo mooi kan zeggen: it went down like a lead balloon. Ze waren totaal verbijsterd, daar bij de NS. Hun mooie plan, ze hadden er zo intens aan gewerkt, en nu bleek enkel spot en hoon hun deel. Ze weigerden ieder verder commentaar, en trokken zich terug om zich te beraden. Waar hadden ze deze behandeling nou aan verdiend?

Nee, echt. Het was duidelijk uit hun houding af te lezen: ze snapten écht niet (en snappen waarschijnlijk nu nog steeds niet) waarom dit idee zo volstrekt achterlijk is. Het is symptomatisch voor de NS: geheel losgekoppeld van de burgers, alsof ze zich op een ander spoor bevinden dan de rest van de wereld.

Uit die ontkoppelde staat komen plannen als de “plaszak” voort. Het ergste is dat ze het gewoon niet inzien. Ze weten letterlijk niet wat ze fout doen. Minachting van mensen is de facto hun manier van denken. “Want we moeten toch besparen…?” Als je naar zo’n directeur van de NS toeloopt en hem haarfijn uitlegt dat hij A) betaald wordt van jouw belastinggeld, B) een salaris boven de Balkenendenorm geniet, en C) dus ten minste het fatsoen dient te hebben om de meest basale voorzieningen voor zijn klanten te leveren –

…Dan zou die overbetaalde lapzwans je aankijken alsof je twee hoofden had. Hij zou écht niet begrijpen waar je het over had. “Maar u krijgt toch een plaszak van ons? U hoeft er niet eens extra voor te betalen.” En als je dan subtiel uitlegt dat hij wellicht éérst zijn onverdiende bonus eens in zou moeten leveren en er dán over andere bezuinigingen gepraat kan worden, dan zou hij beledigd zijn.

En dat, beste mensen, is de NS anno 2011. Een arrogant monopolie, geheel beschermd door de overheid, en al jaren geleden op tragische wijze het spoor bijster geraakt. Ik geef toe, mijn schets van de brainstormsessie én van de NS-directeur zijn verzonnen – maar ik geloof niet dat ik ver bezijden de waarheid zit!

Wereldvreemde technocraten, betaald van belastinggeld, vormen het bestuur van de NS. Als deze koers doorzet mag de naam van de organisatie veranderd worden in Nederlands Sanitair. Het eerste bedrijf dat z’n klanten echt volledig in de zeik zet en ook nog verwacht hiervoor bedankt te worden.

Dan weten we ook weer waar onze centen aan besteed worden. Fijn dat ze ons bij de NS weer even met de neus op de onwelriekende feiten drukken. Wil de directie nu als de sodemieter collectief ontslag nemen? Het zal er wel niet van komen. En de minister zal het lef ook wel niet hebben om ze er uit te schoppen.

En de plaszak? Die zal wel niet ingevoerd worden… voorlopig. Maar via de achterdeur, als “noodvoorziening bij slecht weer”, komt-ie er tóch. En als de leiding van de NS denkt dat we het wel weer vergeten zijn, dan wordt het ding alsnog stilletjes ingevoerd. Zonder aankondiging, zodat er geen massaal bezwaar is. Misschien was dat al die tijd hun plan wel, en was dit alleen even een manier om de weerstand te testen.

Op een kwaaie dag zit je dan in de trein, vraag je aan de conducteur waar het toilet is, en reikt hij je zo’n zak aan. Dan weet je het wel. Het klinkt als een grap, maar het is dat niet. Je bent echter wél in de zeik genomen.